طراحی و ساختار

به نظر می‌رسد اچ‌تی‌سی یک فرمول طلایی پیدا کرده و طبق آن گوشی‌هایش را طراحی می‌کند، اگر این تصور ما درست باشد پس جای تعجب نیست که دو برادر خاندان وان یعنی M9 و +M9 به هم شباهت دارند. حتی اثرات این فرمول طلایی در نسل‌های قبلی M8 و M7 هم دیده می‌شود. بدنه‌ای که انحنای کمی در قسمت پشتی دارد، زبانه‌های بلندگو در بالا و پایین صفحه‌نمایش و گوشه‌هایی که خمیدگی کمی دارند، این زبان طراحی برای همه‌ی ما آشنا است و فی‌البداهه می‌توانیم بگوییم کار خود اچ‌تی‌سی است. البته کمتر کسی پیدا می‌شود که این معماری به دلش نشیند. مقاوم بودن و سر سختی بدنه از سر و روی گوشی‌هایش می‌بارد که تنها با لمس کردن بدنه می‌توانیم استحکامش را حس کنیم، به طوری که دیگر همه برند HTC را به عنوان برند آهنین می شناسند. گوشی اچ تی سی +M9 با رنگ‌های جذاب طلایی، خاکستری و نقره‌ای مانند نسل‌های قبلی‌اش از پشت ویترین به هر رهگذری چشمک می‌زند.

 در کل نسخه‌ی جدید‌تر یعنی +M9، بزرگتر از برادر پرچمدارش است اما تفاوت‌ها تنها در حد 0.2 اینچ برای صفحه‌نمایش می‌باشد. ام 9 پلاس اندام کشیده‌تری به نسبت M9 دارد اما باز این گوشی چنان هم بزرگ نیست که نتوان با یک دست نگه‌اش داشت.

درست به اندازه‌ی کافی سایز +M9 به نسبت نسخه‌ی قبلی‌اش افزایش داشته؛ ابعادش 151 × 72 میلی‌متر به نسبت ابعاد 144.6 × 69 میلی‌متر در گوشی پرچم دار ام 9 که تفاوتشان واضح است؛ هر دو گوشی بلند و خوش انداماند و ضخامتشان به 9.6 میلی‌متر می‌رسد اما پیشنهاد میکنیم برای یک رژیم سبک هر دو پرچمدار اچ‌تی‌سی سری به مشاور تغذیه بزنند. 11 گرم به وزن ام9 اضافه شده که وزن نهایی 168 گرم ام 9 پلاس را تشکیل می‌دهد، البته با در دست گرفتن هر دو گوشی تفاوت وزن چنان احساس نمی‌شود. اچ‌تی‌سی روی تفاوت وزن‌ها تمرکز زیادی به خرج داده، در حالی که شاید در مورد کمپانی خودخواه اپل این چنین نباشد، چرا که می‌بینیم تفاوت وزن iPhone 6 و iPhone 6 Plus به 43 گرم می‌رسد، راستش را بخواهید این اختلاف وزن زیاد، گیج کننده است و کمی ما را در ساختار و قطعات درونی گوشی‌ها به شک می‌اندازد.

از قاب پشتی اگر به لبه‌ها نگاه کنید، می‌بینید که زاویه‌ی انحنای لبه ملایم‌تر و نرم‌تر از نسخه‌ی قبلی است؛ یا بهتر بگوییم انحنای پشتی لبه‌ها در M9 کمی تیز تر است. از نظر ارگونومیکی و متناسب با انحنای دست، گرفتن +M9 آسان‌تر خواهد بود.

تفاوت برجسته‌ی دیگر مربوط به صفحه‌ی جلویی می‌باشد که زبانه بلندگو در زیر صفحه‌نمایش دیگر یکپارچه نیست و عامل تقسیمش، سنسور اثر انگشت است.

یک تفاوت اساسی بر روی قاب پشتی دیده می‌شود؛ ام 9+ دو سنسور در قسمت پشتی به عنوان دوربین اصلی دارد. در واقع به دوربین ام 9 پلاس دوگانه می گویند که از جفت شدن مهارت های دوربین دوگانه‌ی hTC M8 با دوربین 20 مگاپیکسلی دوربین ام9، پدید آمده است. دوربین عقب برخلاف ام9، دیگر مربعی نیست و حالتی گرد به خود گرفته و یک دوربین دایره‌ای با سنسور کوچکتر بالاتر از آن دیده می‌شود. تفاوت دیگر مربوط به اسکنر اثر انگشت است که درست در زیر نمایشگر جای خوش کرده. این اسکنر، زبانه‌های بلندگو BoomSound را که دائما متحد بودند و به صورت یکپارچه دیده بودیم، در هم شکسته که علاوه بر اینکه ظاهر گوشی را در هم نریخته است، بلکه به گوشی حال و هوای گوشی‌های سامسونگ یا اپل داده که در زیر نمایشگر شاهد یک دکمه‌ی فیزیکی خانه بودیم. به احتمال زیاد طرز کار این اسکنر درست مانند سنسور تشخیص اثر انگشت در گوشی HTC One Max باشد که سریع و آسان می‌تواند هر انگشتی را تشخیص دهد و مهم تر از همه قابل اعتماد بود. با این حال می‌توانیم اچ‌تی‌سی را هم در لیست کمپانی‌هایی قرار دهیم که به فکر یک روش جالب‌تر برای قفل کردن گوشی‌اند.

حال حرف به نقاط تشابه می‌رسد؛ این دو گوشی در طراحی شباهت‌های زیادی به هم دارند، مثلا هر دو جنس بدنه‌ی فلز برس خورده دارند که به شدت مقاوم است، این بدنه اطمینان از ضد لغزش بودن را فراهم می‌آورد که نگرانی شما را از افتادن گوشی با دستان چرب و یا خیس، برطرف می‌کند. به‌علاوه اثر انگشت و لکه‌ی چربی تمایلی برای بقا روی بدنه ندارند. گوشه‌هایی با لبه‌ی گرد و مخروطی در هر دو گوشی نمایان است.

از ساختار بدنه که بگذریم، میخواهیم کمی به بررسی طرز قرار گرفتن دکمه‌ها بپردازیم. چیدمان دکمه‌های فیزیکی درست مانند آنچه که در M9 دیده بودیم، می‌باشند. کلید‌های دو تکه‌ی تنظیم صدا و دکمه‌ی پاور و اسلات ورودی کارت‌حافظه بر روی لبه‌ی راست و لبه‌ی چپ هم تنها پذیرای اسلات ورودی سیم‌کارت است که دقیقا رو به روی درگاه کارت‌خوان می‌باشد.‌ لبه‌ی بالایی میزبان پورت یکپارچه‌ی اینفرارد به همراه سوراخ ریز بلندگو است. لبه‌ی زیرین هم جای مناسبی برای پورت میکروUSB و جک استاندارد صوتی 3.5 میلی‌متری می‌باشد.

تصویر و صفحه‌نمایش

اگر بی‌خیال تمام آپشن‌های فوق‌العاده‌ی ام‌9 پلاس شویم، باز هم نمی‌توانیم از کیفیت بالای نمایشگرش بگذریم. به احتمال زیاد این صفحه نمایش از مواردی است که خیلی سریع به دلتان می‌نشیند. اچ‌تی‌سی ام9 پلاس با یک صفحه‌نمایش 5.2 اینچی با رزولوشن QHD ( 2560×1440 پیکسل ) ظاهر شده است. چیزی که در هر دو گوشی ام 9 و ام 9 پلاس مشابه است، فناوری مربوط به صفحه‌نمایش یعنی Super LCD3 می‌باشد. اگرچه این صفحه‌نمایش هم از نظر کیفیت و هم از لحاظ اندازه بزرگتر و بهتر به نسبت ام9 ظاهر شده اما با این حال باز هم از نمایشگر 5.7 اینچی سامسونگ Note 4 و 5.5 اینچی گوشی iPhone 6 Plus کوچکتر است. البته اگر حساب کنید اچ‌تی‌سی +M9 به راحتی در جیب شلوارتان جا می‌شود.

تغییر بزرگتر در مورد رزولوشن صفحه است؛ هنگامی که کیفیت 2K را در One M9 دیدم، قانع بودیم و حتی اچ‌تی‌سی را تحسین کردیم، اما در این میان کسی که راضی به نظر نمی‌رسید، اچ‌تی‌سی بود که در نهایت با افزایش پیکسل‌ها به 565 عدد در هر اینچ ( حدود 124 پیکسل بیشتر از ام 9 ) توانست صفحه‌نمایش +One M9 را به حد گوشی‌های Galaxy S6، S6 Edge و یا LG G3 برساند. البته با توجه به نو ظهور بودن اچ‌تی‌سی، این که توانسته پا به پای کمپانی کهن سال سامسونگ برای بالا بردن کیفیت صفحه‌نمایش گوشی‌هایش تلاش کند، لازم به تمجید است.

اگر کمی رک باشیم باید بگوییم رنگ‌های سیاه در این نمایشگر به نسبت صفحه نمایشگر AMOLED عمیق نبود، البته به دلیل صفحه‌ی LCD، این عمق کمتر چنان هم تعجب‌آور نیست. به طور کلی باید بگوییم صفحه نمایش روشن و واضح بود که گستردگی دید بالا و روشنایی فوق‌العاده‌اش باعث می‌شوند حتی در محیط‌های باز و یا زیر نور آفتاب هم بتوان به سادگی با گوشی کار کرد، البته در گوشی ام9 هم شاهد زاویه‌ی دید بالا بودیم. گوشی +One M9 تعصب کمی روی اغراق در رنگ‌ها و افزایش میزان گرمی آنها دارد، در برخی از تصاویر هم گرایش به سمت رنگ زرد دیده می‌شود؛ با این حال صفحه‌نمایش +One M9 مطلوب برای کارهای روزمره و یا برای دیدن محتوای چند‌رسانه ای است.

 دوربین و تصویر برداری

اچ‌تی‌سی این بار در گوشی پرچم‌دار جدیدش، دوربین دوگانه‌ی گوشی One M8 را با +One M9 همراه کرده به طوری که یاد و خاطره ی ام8 را بار دیگر در ذهن زنده می‌کند. این دو دوربین در کنار هم به تمرکز بیشتر روی سوژه کمک می‌کنند که در نهایت تصویر بسیار واقعی‌تر به نظر برسد، این در حالی است که دیگر گوشی‌های هوشمند، این عمل را تنها به وسیله‌ی یک سنسور انجام می‌دهند. دوربین اصلی در ام 9 پلاس درست مانند ام 9، دارای یک سنسور 20 مگاپیکسلی است، به علاوه بر روی قاب جلویی این گوشی باز هم رنگ و روی یک دوربین 4 مگاپیکسلی را می‌بینیم، درست مانند دوربین سلفی M9. نمی‌توان ایراد بزرگی را به این دوربین نسبت داد، تصاویر ثبت شده‌ی این دوبین روشن و زیبا هستند و رنگ‌ها تا حدی به واقعیت نزدیک‌اند، برای حرفه‌ای‌تر کردن تصاویر بهتر است تنظیماتش را دستکاری کنید.

اچ‌تی‌سی برای رابط دوربین ام 9 پلاس، همان رویه‌ی M9 را تکرار کرده مثلا سوئیچ سریع بین دوربین سلفی و اصلی یا بین حالت‌های فیلم‌برداری و تصویر برداری، توانایی ثبت تصویر پانوراما به‌وسیله‌ی کشیدن انگشت بر روی منظره‌یاب یا با زدن دکمه‌ی کاهش صدا همگی از موارد عنوان شده در ام 9 بودند. همچنین موارد دیگر مانند اطاقک عکس « Photo Booth » یا تصویر تقسیم شده « Split Capture » برای عکاسی همزمان با دوربین اصلی و سلفی در یک صفحه، برای کاربران مشتاق به خدمت آمده‌اند. بقیه‌ی تنظیمات هم به منظور عدم به هم‌ریختگی رابط‌کاربری دوربین، در قسمت منوها پنهان شده‌اند. همانطور که در رابط‌کاربری دیگر گوشی‌ها هم باب شده، برای دسترسی به موارد غیر ضروری مانند حالت HDR یا کتابچه راهنمای کاربر باید مراحل بیشتری را طی کرد.

یکی از اصلی‌ترین تغییرات بین رابط‌کاربری دوربین ام 9 و ام 9 پلاس، اضافه شدن ضامن دوربین دوگانه « Duo Camera toggle » برای تغییر سریع بین duo capture و عکسبرداری با وضوح بالا توسط دوربین دوگانه می‌باشد.

دوربین دوگانه‌ی این گوشی فرضی کار می‌کند، برای نتایج بهتر قبل از تصویر برداری مطمئن باشید که فوکوس مستقیما روی سوژه باشد یا اینکه تصویر پس زمینه کاملا روشن و بدون تاری است. عکسبرداری در حالی که وضوح بالا را انتخاب کرده‌اید، کاملا مناسب و ایده‌ال است که حتی جزئیات ریز هم قابل دیدن است خصوصا زمانی که دوربین 20 مگاپیکسلی را انتخاب کرده‌اید. به علت وجود روشنایی کافی به وسیله‌ی دریچه‌ی باز سنسور، عکس‌هایی زیبا ثبت خواهید کرد. ممکن است شما هم با مشکل کمبود دامنه‌ی دینامیکی مواجه شوید؛ روشی که شما را از این مهلکه نجات می‌دهد، ضربه زدن بر روی هر نقطه از منظره‌یاب است تا وضوح نقاط تاریک و روشن افزایش یابد، البته باید حواستان از بابت نوسنات هم جمع باشد تا وضوح تصویر از دستتان خارج نشود. در این باره حالت HDR ( High Dynamic Range ) یا همان محدوده‌ی دینامیکی بالا هم کمک‌رسان خوبی است، اگر می‌خواهید بهترین نتیجه را از این حالت به دست آورید کافی است که بین هر شات، برای پردازش درست HDR چند ثانیه‌ای صبر کنید تا نور به خوبی در نقاط تاریک و روشن پخش شود و وضوح بالاتر رود. دوربین اصلی همچنین می‌تواند فیلم‌های فورکی را با حالت HDR ضبط کند تا میزان وضوح روشن‌ترین و تریک‌ترین نقطه برابر باشد.

سخت‌افزار و حافظه 

یکی دیگر از تغییرات ام9 و ام9 پلاس مربوط به بخش سخت‌افزاری است. اما متاسفانه در این بخش شاهد حرکتی رو به عقب هستیم که دور از انتظار همه‌ی ما بود. در زیر قاب پشتی، تراشه مدیاتک هلیو اکس 10 ام‌ تی‌6795‌تی « Mediatek Helio X10 MT6795T » قرار دارد که پردازنده‌ی هشت هسته‌ای با معماری کورتکس A53 و سرعت 2.2 گیگاهرتزی را با خود حمل می‌کند. به همراه این قدرت سخت افزاری، یک شتاب دهنده‌ی گرافیکی هم با نام پاور وی آر جی6200 « PowerVR G6200 » دارد. حافظه‌ی موقت یا همان رم مقدار 3 گیگ به خود می‌بیند. این مجموعه‌ی سخت‌افزاری برای انجام امور پایه‌ی روزانه می‌تواند عملکرد بسیار خوبی ارائه دهد، به خصوص این که فرامین را سریعا اجرا می‌کند و یا اینکه برای اجرای برنامه‌های سنگین و کاربردی تنها در کسری از ثانیه سنگ تمام بگذارد. قابلیت مولتی تسینگ « multi-tasking » از آپشن‌های کاربردی و برجسته برای ام 9 پلاس قلمداد می‌شود. این قابلیت امکان تغییر در انتخاب برنامه‌های باز را فراهم می‌کند، مثلا هنگامی که مشغول بازی کردن هستید، پیام دریافتی را هم چک کنید. این کار که رم و پردازنده نقش مهمی در اجرایش ایفا می‌کنند و وابسته به قدرت سخت‌افزاری است، به خوبی و بدون لگ و کندی انجام می‌گیرد.

قدرت پردازنده‌ی گرافیکی، بیشتر در حین اجرای بازی‌ها خود را نشان می‌دهد؛ البته با وجود تراشه‌ی مدیاتک به طور حتم بازده‌ی خوبی خواهد داشت. مثلا در بازی مدرن کامبت 5 « Modern Combat 5 » که گرافیکش فشردگی بالایی دارد و هر گوشی از پس اجرا کردنش بر نمی‌آید، در +One M9 شاهد حرکات و اجرای روان خواهیم بود.

همچنین در این میان صفحه هم فشار زیادی را برای تصاویر با کیفیتش به خرج می‌دهد تا جزئیات را دقیق نمایش دهد، تنها اشکال کار در نرخ فریم است، البته چنان عذاب آور هم نیست. ام 9 پلاس بازی مورتال کامبت ایکس « Mortal Kombat X » را هم تا حدی به خوبی اجرا می‌کند. این گوشی در بازی ساده‌تر مانند کلش آف کلنز « Clash of Clans » هم مهارتش را به رخ می‌کشد، کیفیت تصویر و قدرت گرافیکی بالا، جای هیچ سخن اضافه‌ای را باقی نخواهد گذاشت.با توجه به نظر منتقدان، تراشه ی اسنتپدراگون 810 که در گوشی ام 9 شاهدش بودیم یک سر و گردن بالاتر از چیپست مدیاتک در ام 9 پلاس است. در واقع هر دو قدرتمند هستند و در اجرای برنامه‌ها و یا امور روزانه و حتی هنگامی که تحت فشار زیاد باشند، بی غل و غش عمل می‌کنند. همچنین درست مانند M9، اچ‌تی‌سی +M9 هم در هنگام استفاده داغ نمی‌کند اما باید به گرم شدن بسیار کمش در حال شارژ شدن باتری اشاره داشت. البته گرمای آن به دلیل جنس بدنه‌ی فلزی اش ربط دارد که بیشتر احساس خواهد شد.‌

اگر به ناحیه‌ای سخت‌افزاری اشاره داشته باشیم که مهارت M9 بیشتر از +M9 باشد، آن هم رسیدگی کمتر پردازنده‌ی گرافیکی به برنامه‌ها است. البته تفاوت‌ها انچنان هم زیاد نیست اما باید گفت که در تصاویر ارائه شده به وسیله‌ی M9+، متوجه کمی لرزش خواهید شد. با این حال باز هم هنگامی که به اجرای بازی گرافیکی مثلا فالوت شلتر « Fallout Shelter » میپردازید، مشکلی در تصویر نخواهید دید. اگرچه +One M9 حافظه داخلی 32 گیگ دارد اما باز هم ممکن است به فضای بیشتری برای ذخیره کردن عکس و فیلم نیاز داشته باشید، به وسیله‌ی کارت microSD می‌توانید آن را جور کنید. اسلات ورودی کارت‌حافظه می‌تواند تا 128 گیگابایت فضای خالی برایتان دست و پا کند.

حسگر اثر انگشت؛ سریع و آسان

زبانه‌ی بلندگو در قسمت زیرین نمایشگر، یکپارچگی‌اش را از دست داده و اکنون در ام 9 پلاس به حالت گسسته در آمده، تنها علت این گسستگی، همان اسکنر اثر انگشت می‌باشد که ایده‌ای جالب اما مشابه با سامسونگ و اپل است. این اسکنر می‌تواند تا 5 انگشت را تشخیص دهد که پس از وارد کردن اثر انگشتتان، سریعا آن را تشخیص دهد؛ این سنسور به طرز عجیبی عملکرد بالایی دارد که به سادگی می‌تواند رقیب خطرناکی برای حسگر آخرین پرچمداران گوشی‌های اپل و یا سامسونگ باشد. این دکمه که مانند کلید خازنی خانه است، در واقع تنها یک حسگر لمسی است. به خاطر داشته باشید که برای شناسایی اثر انگشتتان نیازی به قرار دادنش در جهت صفحه نیست و از هر زاویه‌ای سنسور کارش را به خوبی انجام می‌دهد. همچنین در خور توجه است که 83 درصد گوشی‌های هوشمند در حسرت داشتن اسکنر اثر انگشتند که خوشبختانه شاهد حضورش بر روی +M9 هستیم.

نرم‌افزار و رابط‌کاربری

رابط‌کاربری سِنس 7 « HTC Sense 7 » در این گوشی بر پایه‌ی سیستم‌عامل اندروید لالی‌ پاپ 5.0.2 « Android 5.0.2 Lollipop » است. تنها چند ویژگی کلیدی به این رابط‌کاربری مختص به کمپانی تایوانی اضافه شده. سیستم‌عامل بر روی ام 9 پلاس هنوز هم سریع و بی‌غل و غش است. محتوایش تا حدی برایمان آشنایی دارد مانند کشوی برنامه‌ها، ایستگاه اطلاع‌رسانی عمودی BlinkFeed که می‌تواند غذای رستورانها، رژیم غذایی و یا برنامه‌های ورزشی را نمایش دهد، البته انتخاب نمایش دادنش روی صفحه‌ی قفل، بر عهده‌ی خودتان است.

ورود به صفحه‌ی قفل به وسیله‌ی این رابط‌کاربری، سریع و آسان صورت می‌گیرد و چندین مورد میانبر برای فعال کردن صفحه وجود دارد. دو ضربه بر روی صفحه می‌تواند مستقیما شما را به صفحه‌ی قفل راهنمایی کند. اگر صفحه قفل نباشد در این قسمت ایستگاه اطلاع‌رسانی BlinkFeed را قبل از منوها خواهید دید. برای از دست ندادن سوژه‌های عکس، دسترسی سریع به دوربین هم وجود دارد. کافی است گوشی را در جهت منظره‌یاب یا به صورت عمودی نگه دارید و دکمه‌ی کاهش صدا را فشار دهید.

ویژگی‌های جدیدی که همراه با رابط‌کاربری سنس 7 معرفی شدند شامل ویجت خانه « home widget » و موتور تم « themes engine » می‌باشد. مجموعه‌ی ویجت‌های خانه شامل برنامه‌هایی است که بیشتر برای شما کاربری و مفید‌اند، البته بر اساس محلی که در آن هستید و یا زمان ( مثلا محل کار و یا در حال استراحت در خانه )، این برنامه‌ها قابل تغییراند. در این مجموعه همچنین یک پوشه با محتوای برنامه‌هایی که اخیرا دانلود شده‌اند، وجود دارد. اچ‌تی‌سی با اضافه کردن لیستی از برنامه‌های پیشنهاد شده، این مجموعه را کامل‌تر کرده. بی‌شک این برنامه‌ها مفیدند اما اگر نیازی به آنها پیدا نکردید، به سادگی قابل حذف‌اند. از سوی دیگر، ویژگی themes engine هم در لیست قابلیت‌های جذاب سنس 7 قرار دارد تا دنیای رابط‌کاربری این گوشی را بسته به سلیقه‌تان تغییر دهید. این قابلیت هنوز هم یک امکان جدید است تا با یک لمس، تصویر زمینه، آیکون‌ها، فونت‌ها و یا حتی زنگ پیام و نوتیفیکیشن را منقلب کند. اچ‌تی‌سی همچنین این امکان را در اختیار کاربر قرار داده تا بتواند با انتخاب یک تصویر زمینه یا عکسی از گالری و دیگر ویژگی‌های کنترل، تم خود را طراحی کند.

بلندگو و باتری

یکی از جنبه‌های سخت‌افزاری که سهم زیادی در لذت از پخش‌ رسانه‌ها و بازی کردن دارد، کیفیت صدا است. اچ‌تی‌سی تنها به کیفیت تصویر در گوشی‌هایش اکتفا نکرده و یکی از معدود کمپانی‌هایی است که برای کیفیت صدا هم غایت تلاشش را به خرج می دهد. بلندگوهای BoomSound اچ‌تی‌سی را شاید کمتر کسی نشناسد، در واقع مانند یک امضا از این کمپانی تایوانی بر روی گوشی‌هایش است. این بلندگوها کیفیت فوق‌العاده‌ای دارند و به مراتب از بلندگوی هر گوشی دیگری پر قدرت‌ترند که به سادگی خیالتان را از بابت صدا آسوده می‌کنند. با پیشرفت‌هایی که صدای دالبی در این گوشی از خود به جا گذاشته، به آسانی می‌توان در بین صدای تئاتر و یا صدای فراگیر، یکی را انتخاب کرد. به علاوه انتخاب حالت موسیقی برای کاربران مشتاق موزیک بی‌شک هیجان‌انگیز خواهد بود.

باتری اچ‌تی‌سی +M9 با ظرفیت 2,840 میلی‌آمپر در جایی که برایش در نظر گرفته شده، مستقر است. آیا می‌دانید میانگین ظرفیت باتری برای گوشی‌های هوشمند 2390 میلی‌آمپر است؟ باید بگوییم که پرچمدار اچ‌تی‌سی یعنی +One M9 با ظرفیت باتری‌ 2840 میلی‌آمپر، در لیست گوشی‌های برتر نشسته است.

استفاده‌ی معمول و تنها برای رفع نیاز‌های پیش پا افتاده توسط باتری بیت 14 تا 16 ساعت طول می‌کشد. برای اکثر کاربران که نیاز بیشتری ندارند، باتری گوشیشان به سادگی می‌تواند یک روز کامل دوام بیاورد، اما استفاده ی سنگین طبق معمول که نیاز به باتری بیشتری دارد، به چند ساعت کاهش می‌یابد، یعنی به 10 تا 11 ساعت می‌رسد. به دلیل وجود تراشه‌ی MediaTek، امکان شارژ کردن سریع باتری هم فراهم آمده. یکی از جنبه‌های منفی که اچ‌تی‌سی ام 9 پلاس در مقایسه با اچ‌تی‌سی ام 9 دارد، زمان بیشتر برای شارژ شدن سریع باتری است.‌

جمع بندی

از یک گوشی خوب چه انتظاری دارید؟ ملاک مهم برای انتخابش از نظر شما چیست؟ مطمئنا قیمت مناسب برای اکثر افراد مهم است، عده‌ای هم به فکر آپشن‌هایی هستند که یک گوشی حرفه‌ای می‌تواند در اختیار آنها قرار دهد و نیازهایشان را بر آورده کند. اگر هر دوی این موارد را در کنار هم می‌خواهید بهتر است به فکر خرید نسخه‌ی جدید پرچم‌دار 2015 کمپانی HTC یعنی +One M9 باشید. M9 فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشت که در نهایت اچ‌تی‌سی آن را در یک نسخه‌ی کامل‌تر + One M9 طراحی کرد. اگرچه طراحی +HTC One M9 زیاد هم از HTC One M9 دور نیست و همچنین قابلیتها و امکانات ام 9 پلاس تنها در چند مورد پیشرفت داشته، اما اچ‌تی‌سی سعی داشته مواردی را که برای همه مهم است، برجسته‌سازی کند. به عنوان مثال برای هر کسی صفحه‌نمایش از مهم‌ترین ملاک‌هاست که خوشبختانه اچ‌تی‌سی در این باره یکه تاز است. همچنین در امکاناتی مانند دوربین، پیشرفت اچ‌تی‌سی ام 9 را واضحا می‌بینیم هر چند که پیش از این هم در One M8، دوربین دوگانه وجود داشت اما با اختلاف مگاپیکسلی. یکی از موارد دیگری که امروزه برای هر کسی اهمیت دارد، امنیت کامل گوشی‌اش است، خوشبختانه اسکنر اثر انگشت بر ارزش ام 9 پلاس افزوده است. HTC One تراشه‌ی مدیاتک X10 عملکرد خوبی ارائه می‌دهد و همراه با سایر امکانات سخت‌افزاری، بی‌وقفه مشغول به کار است. اگر بدنه‌ی فلزی و مقاوم، نمایشگر باکیفیت و یا قدرت پردازش بالا را مد نظر دارید، ام 9 پلاس انتخاب مطلوبی است که در این بازه‌ی قیمتی همچنین گوشی‌های سامسونگ گلکسی S6، آیفون 6، یا گوشی‌های معاصر Nexus 6 و موتورولا Moto توربو با نقطه قوتی‌های منحصر به فرد وجود دارند.

›  دوربین قوی
›  طراحی با دوام و زیبا
›  حسگر اثر انگشت
› صفحه نمایش با کیفیت

›  باتری نسبتا ضعیف
› ضخامت زیاد بدنه